Wanneer ben je een kunstenaar, danser, zanger of schrijver? En wie bepaalt dat je dat bent? Vragen die opkomen als je begint je kunstenaarshart te volgen. Maar ook als je onderweg bent, komt deze vragen voorbij. En er kan er maar één het antwoord geven. De kunstenaar zelf. Ben jij dat?

Een tijdje geleden ging er een filmpje viral van Heaven die danste met haar moeder. Dit filmpje werd opgemerkt door de Ellen show en dus verschenen Heaven en haar moeder in de show. Tijdens een kort interview vroeg Ellen aan Heaven of ze – als ze later groot is – danseres wilde worden. Waarop Heaven meesterlijk antwoordde: “Maar ik bén een danseres!”

Tianne King en haar dochter Heaven dansen bij de Ellen Show op Beyoncé’s ‘End Of Time’

Ik geloof dat je alles al in je draagt vanaf je geboorte. Je talenten, je voorkeuren, je passies. En natuurlijk hangt het ervan af in hoeverre je dat allemaal verder ontwikkelt. Maar als je dat doet, komt er een dag waarop je jezelf kunstenaar noemt.

Kunstenaar word je niet; kunstenaar ben je.
Je draagt alles al in je. Aan jou de keuze wat je ermee doet.

.

Na het zien van deze video ging ik bij mezelf na in hoeverre ik zelf bezit neem van mijn eigen kapitaal: mijn eigen talenten en gaves. Ben ik nog bezig om iets te ‘worden’? Of ‘ben’ ik het al, zodat ik verder mijn energie kan stoppen in het bijschaven en verfijnen van mijn kunnen, en het vormgeven van mijn ideeën? Deze nuance maakt een wereld van verschil.

★ Wat zijn jouw gaves? En wat doe je ermee? Zijn ze écht van jou? Deel het hieronder.

2 thoughts on “Wat we kunnen leren van Heaven

  1. Calista van Amerongen 8 maanden ago

    Mijn gave… ( nog best lastig het zo te zien😬): oog voor detail: dat zien waar een ander, soms letterlijk, aan voorbij loopt. Of het nou gaat om de natuur, mensen, situaties of dingen: met mijn foto’s maak ik dat wat gewoon is bijzonder en dat wat bijzonder is zichtbaar.

    1. Marijke Don 8 maanden ago

      Ha, wat een leuke vraag. Ik heb de gave om te verbinden. Mensen met mensen met talenten met ideeën met liedjes met teksten met elkaar en met zichzelf. Deze gave is echt van mij. Omdat er een vanzelfsprekendheid aan ten grondslag ligt die zorgt voor vertrouwen, voor zekerheid. Een stuk minder
      zeker ben ik over mijn andere gaves, giften, talenten. Dat zorgt soms voor verstopping en soms juist voor verfijning omdat de pauzes goede inzichten kunnen geven. Eigenlijk blijf ik steeds aan het worden 😊